Brief van een patiënte uit Zwitserland aan de GentleDentalOffice® Group na de drie-afspraken-therapie
Geachte mevrouw Dettmann.
ja, de integratie is goed verlopen. Ik zou graag volgende mensen danken:
- mevrouw Wildschütz (ik geloof dat ze zo heet): zij was de eerste persoon met wie ik heb gesproken toen ik contact had opgenomen met de GDO. Haar vriendelijke aard heeft ervoor gezorgd, dat ik niet meer zo bang was.
- Dr. Leu: hij gaf mij hoop op een leven zonder schaamte en minderwaardigheidsgevoelens - en aan hem ben ik eigenlijk alles verschuldigd.
- de anesthesisten Rachfahl en Müller: beide konden op een prachtige wijze met met mijn angst voor narcose omgaan en ze gaven mij een gevoel van zekerheid.
- Dr. Nabi: dankzij hem heb ik mijn gevoel van eigenwaarde terug en dankzij hem kan ik weer lachen (ik was blij dat ik Dr. Nabi tijdens de T 3 weer terug zag).
- de aardige praktijkassistente (ik ben haar naam helaas vergeten), die steeds een vrolijke en vriendelijke sfeer in de praktijk toverde.
- en natuurlijk ook u, geachte mevrouw Dettmann!
U heeft met veel geduld mijn e-mails beantwoord en u heeft mij de hele tijd (wat een hele moeilijke periode voor mij betekende) begeleidt. Ik kan het nog altijd niet geloven dat ik het heb klaargespeeld.
Hartelijk bedankt aan iedereen!!!!!!!
Groetjes,
M. M. (Zwitserland)
Brief van een patiënt na het eerste gesprek met Dr. Leu
Geachte mevrouw Dettmann,
Ik wil in ieder geval nog iets kwijt:
Ik kan het nog altijd niet geloven dat ik enkele weken geleden naar Hamburg ben gegaan, om een tandarts te raadplegen.
Dit bezoekje, de menselijke warmte die van Dr. Leu uitging, de vanzelfsprekendheid waarmee hij zich over mijn REUZEN-PROBLEEM heeft ontfermd: dat alles heeft ertoe bijgedragen dat ik een stuk gevoel van eigenwaarde heb teruggekregen. Daarvoor zou ik hem graag danken. Ik verheug me er al op en ik heb al zoveel plannen gemaakt voor de tijd erna.
Met vriendelijke groeten
B. M.
23.02.2004
"Een tandarts betekende voor mij altijd: pijn vóór, pijn tijdens en pijn na de behandeling."
Het imago, dat ik van een tandarts had, bleef eigenlijk constant in negatieve zin.
In die overtuiging las ik begin 2003 het AZ-artikel over Dr. Leu en zijn fobiepatiënten en over zijn behandelingsmethoden. Weliswaar nam ik al gauw via Internet, per E-mail en uiteindelijk telefonisch contact met Dr. Leu op, maar gelukkig moest ik aan het grijze staar geopereerd worden - ik had een reden om het bezoek aan de tandarts nog maar eens tot nader order uit te stellen.
Na goed aandringen van mijn tweede echtgenote heb ik dan Dr. Leu - zoals in het AZ-Artikel ook beschreven - voor een eerste gesprek opgezocht. Ik had verwacht, toch op de één of andere manier verwijten, twijfels aan mijn verstand (dat natuurlijk altijd op de achtergrond alert de aandacht op de noodzaak aan een bezoek aan de tandarts vestigde) te krijgen - maar niets daarvan. Indrukwekkend rustig, kalm en zakelijk werd de situatie geanalyseerd en werd er een oplossing besproken.
Nerveus bracht ik de werkelijk laatste dagen vóór de datum van de narcose door. Hoe meer deze tweede afspraak naderde, hoe meer mijn eetlust overdag en mijn slaap 's nachts afnam; tegelijkertijd verhoogde (of daalde - al naargelang de benaderingswijze) mijn opgewektheid dramatisch. Tamelijk totaal uitgeput - in de echte betekenis van het woord - begaf ik mij op de dag van de behandeling naar u. Een vriendelijke "Goede morgen" van u, van de anesthesiste, dan in de voor mij beruchte tandartsstoel.
Doorgaans werden - tenminste altijd in het verleden - op dit moment door de assistente van de tandarts de folterinstrumenten - tang en wat daar zo allemaal gebruikt wordt - meestal vlak vóór mij op een klein dienblad uitgespreid - ik voelde mij altijd als in de middeleeuwen, toen allereerst ook altijd aan de misdadigers de folterinstrumenten gepresenteerd en deze dan gebruikt werden. Hier bij u? Niets daarvan. Eventjes een spuit, een lange en - zoals ik ook voor mij onverwacht moet toegeven - aangename en ontspannende slaap.
Toen ik wakker werd, was alles voorbij. Ook de angst voor de volgende dagen bleek volledig ongegrond te zijn. Gelet op de hoeveelheid getrokken tanden voor mij weliswaar een beetje onbegrijpelijk, maar ik ben er dankbaar voor.
En dit meen ik uit het diepst van mijn hart: ik heb er spijt van, niet eerder van Dr. Leu en van de DRIE STAPPEN THERAPIE vernomen te hebben.
Ik dank u.
Vriendelijke groeten
Peter E. T.
IT-Consultant project-, kwaliteits-, configuratiemanagement, methoden en Tools